kviða
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkviðakviðaðiégkviðikviðaði
þúkviðarkviðaðirþúkviðirkviðaðir
húnkviðarkviðaðihúnkviðikviðaði
viðkviðumkviðuðumviðkviðumkviðuðum
þiðkviðiðkviðuðuðþiðkviðiðkviðuðuð
þaukviðakviðuðuþaukviðikviðuðu
| nafnháttur | kviða |
|---|---|
| sagnbót | kviðað |
| boðháttur eintölu | kviðaðu |
| boðháttur fleirtölu | kviðið |
| stýfður boðháttur | kviða |
| lýsingarháttur nútíðar | kviðandi |
kk.kvk.hk.
nf.kviðaðurkviðuðkviðað
þf.kviðaðankviðaðakviðað
þgf.kviðuðumkviðaðrikviðuðu
ef.kviðaðskviðaðrarkviðaðs
nf.kviðaðirkviðaðarkviðuð
þf.kviðaðakviðaðarkviðuð
þgf.kviðuðum
ef.kviðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkviðastkviðaðistégkviðistkviðaðist
þúkviðastkviðaðistþúkviðistkviðaðist
húnkviðastkviðaðisthúnkviðistkviðaðist
viðkviðumstkviðuðumstviðkviðumstkviðuðumst
þiðkviðistkviðuðustþiðkviðistkviðuðust
þaukviðastkviðuðustþaukviðistkviðuðust
| nafnháttur | kviðast |
|---|---|
| sagnbót | kviðast |