kvika
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkvikakvikaðiégkvikikvikaði
þúkvikarkvikaðirþúkvikirkvikaðir
húnkvikarkvikaðihúnkvikikvikaði
viðkvikumkvikuðumviðkvikumkvikuðum
þiðkvikiðkvikuðuðþiðkvikiðkvikuðuð
þaukvikakvikuðuþaukvikikvikuðu
| nafnháttur | kvika |
|---|---|
| sagnbót | kvikað |
| boðháttur eintölu | kvikaðu |
| boðháttur fleirtölu | kvikið |
| stýfður boðháttur | kvika |
| lýsingarháttur nútíðar | kvikandi |
kk.kvk.hk.
nf.kvikaðurkvikuðkvikað
þf.kvikaðankvikaðakvikað
þgf.kvikuðumkvikaðrikvikuðu
ef.kvikaðskvikaðrarkvikaðs
nf.kvikaðirkvikaðarkvikuð
þf.kvikaðakvikaðarkvikuð
þgf.kvikuðum
ef.kvikaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkvikastkvikaðistégkvikistkvikaðist
þúkvikastkvikaðistþúkvikistkvikaðist
húnkvikastkvikaðisthúnkvikistkvikaðist
viðkvikumstkvikuðumstviðkvikumstkvikuðumst
þiðkvikistkvikuðustþiðkvikistkvikuðust
þaukvikastkvikuðustþaukvikistkvikuðust
| nafnháttur | kvikast |
|---|---|
| sagnbót | kvikast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkvikastukvikaðistuþúkvikistukvikaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkvikarðukvikaðirðuþúkvikirðukvikaðirðu
þiðkvikiðikvikuðuðiþiðkvikiðikvikuðuði