kvitta
sagnorð
Aukafletta
- kvittast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkvittakvittaðiégkvittikvittaði
þúkvittarkvittaðirþúkvittirkvittaðir
húnkvittarkvittaðihúnkvittikvittaði
viðkvittumkvittuðumviðkvittumkvittuðum
þiðkvittiðkvittuðuðþiðkvittiðkvittuðuð
þaukvittakvittuðuþaukvittikvittuðu
| nafnháttur | kvitta |
|---|---|
| sagnbót | kvittað |
| boðháttur eintölu | kvittaðu |
| boðháttur fleirtölu | kvittið |
| stýfður boðháttur | kvitta |
| lýsingarháttur nútíðar | kvittandi |
kk.kvk.hk.
nf.kvittaðurkvittuðkvittað
þf.kvittaðankvittaðakvittað
þgf.kvittuðumkvittaðrikvittuðu
ef.kvittaðskvittaðrarkvittaðs
nf.kvittaðirkvittaðarkvittuð
þf.kvittaðakvittaðarkvittuð
þgf.kvittuðum
ef.kvittaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkvittastkvittaðistégkvittistkvittaðist
þúkvittastkvittaðistþúkvittistkvittaðist
húnkvittastkvittaðisthúnkvittistkvittaðist
viðkvittumstkvittuðumstviðkvittumstkvittuðumst
þiðkvittistkvittuðustþiðkvittistkvittuðust
þaukvittastkvittuðustþaukvittistkvittuðust
| nafnháttur | kvittast |
|---|---|
| sagnbót | kvittast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkvittastukvittaðistuþúkvittistukvittaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkvittarðukvittaðirðuþúkvittirðukvittaðirðu
þiðkvittiðikvittuðuðiþiðkvittiðikvittuðuði