lukta
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égluktaluktaðiégluktiluktaði
þúluktarluktaðirþúluktirluktaðir
húnluktarluktaðihúnluktiluktaði
viðluktumluktuðumviðluktumluktuðum
þiðluktiðluktuðuðþiðluktiðluktuðuð
þauluktaluktuðuþauluktiluktuðu
| nafnháttur | lukta |
|---|---|
| sagnbót | luktað |
| boðháttur eintölu | luktaðu |
| boðháttur fleirtölu | luktið |
| stýfður boðháttur | lukta |
| lýsingarháttur nútíðar | luktandi |
kk.kvk.hk.
nf.luktaðurluktuðluktað
þf.luktaðanluktaðaluktað
þgf.luktuðumluktaðriluktuðu
ef.luktaðsluktaðrarluktaðs
nf.luktaðirluktaðarluktuð
þf.luktaðaluktaðarluktuð
þgf.luktuðum
ef.luktaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égluktastluktaðistégluktistluktaðist
þúluktastluktaðistþúluktistluktaðist
húnluktastluktaðisthúnluktistluktaðist
viðluktumstluktuðumstviðluktumstluktuðumst
þiðluktistluktuðustþiðluktistluktuðust
þauluktastluktuðustþauluktistluktuðust
| nafnháttur | luktast |
|---|---|
| sagnbót | luktast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúluktastuluktaðistuþúluktistuluktaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúluktarðuluktaðirðuþúluktirðuluktaðirðu
þiðluktiðiluktuðuðiþiðluktiðiluktuðuði