ména
sagnorð staðbundið
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égménaménaðiégméniménaði
þúménarménaðirþúménirménaðir
húnménarménaðihúnméniménaði
viðménumménuðumviðménumménuðum
þiðméniðménuðuðþiðméniðménuðuð
þauménaménuðuþauméniménuðu
| nafnháttur | ména |
|---|---|
| sagnbót | ménað |
| boðháttur eintölu | ménaðu |
| boðháttur fleirtölu | ménið |
| stýfður boðháttur | ména |
| lýsingarháttur nútíðar | ménandi |
kk.kvk.hk.
nf.ménaðurménuðménað
þf.ménaðanménaðaménað
þgf.ménuðumménaðriménuðu
ef.ménaðsménaðrarménaðs
nf.ménaðirménaðarménuð
þf.ménaðaménaðarménuð
þgf.ménuðum
ef.ménaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égménastménaðistégménistménaðist
þúménastménaðistþúménistménaðist
húnménastménaðisthúnménistménaðist
viðménumstménuðumstviðménumstménuðumst
þiðménistménuðustþiðménistménuðust
þauménastménuðustþauménistménuðust
| nafnháttur | ménast |
|---|---|
| sagnbót | ménast |