míma
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmímamímaðiégmímimímaði
þúmímarmímaðirþúmímirmímaðir
húnmímarmímaðihúnmímimímaði
viðmímummímuðumviðmímummímuðum
þiðmímiðmímuðuðþiðmímiðmímuðuð
þaumímamímuðuþaumímimímuðu
| nafnháttur | míma |
|---|---|
| sagnbót | mímað |
| boðháttur eintölu | mímaðu |
| boðháttur fleirtölu | mímið |
| stýfður boðháttur | míma |
| lýsingarháttur nútíðar | mímandi |
kk.kvk.hk.
nf.mímaðurmímuðmímað
þf.mímaðanmímaðamímað
þgf.mímuðummímaðrimímuðu
ef.mímaðsmímaðrarmímaðs
nf.mímaðirmímaðarmímuð
þf.mímaðamímaðarmímuð
þgf.mímuðum
ef.mímaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmímarðumímaðirðuþúmímirðumímaðirðu
þiðmímiðimímuðuðiþiðmímiðimímuðuði