manna
sagnorð
Aukafletta
- mannast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmannamannaðiégmannimannaði
þúmannarmannaðirþúmannirmannaðir
húnmannarmannaðihúnmannimannaði
viðmönnummönnuðumviðmönnummönnuðum
þiðmanniðmönnuðuðþiðmanniðmönnuðuð
þaumannamönnuðuþaumannimönnuðu
| nafnháttur | manna |
|---|---|
| sagnbót | mannað |
| boðháttur eintölu | mannaðu |
| boðháttur fleirtölu | mannið |
| stýfður boðháttur | manna |
| lýsingarháttur nútíðar | mannandi |
kk.kvk.hk.
nf.mannaðurmönnuðmannað
þf.mannaðanmannaðamannað
þgf.mönnuðummannaðrimönnuðu
ef.mannaðsmannaðrarmannaðs
nf.mannaðirmannaðarmönnuð
þf.mannaðamannaðarmönnuð
þgf.mönnuðum
ef.mannaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmannastmannaðistégmannistmannaðist
þúmannastmannaðistþúmannistmannaðist
húnmannastmannaðisthúnmannistmannaðist
viðmönnumstmönnuðumstviðmönnumstmönnuðumst
þiðmannistmönnuðustþiðmannistmönnuðust
þaumannastmönnuðustþaumannistmönnuðust
| nafnháttur | mannast |
|---|---|
| sagnbót | mannast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmannastumannaðistuþúmannistumannaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmannarðumannaðirðuþúmannirðumannaðirðu
þiðmanniðimönnuðuðiþiðmanniðimönnuðuði