manngera
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmanngerimanngerðiégmanngerimanngerði
þúmanngerirmanngerðirþúmanngerirmanngerðir
húnmanngerirmanngerðihúnmanngerimanngerði
viðmanngerummanngerðumviðmanngerummanngerðum
þiðmanngeriðmanngerðuðþiðmanngeriðmanngerðuð
þaumanngeramanngerðuþaumanngerimanngerðu
| nafnháttur | manngera |
|---|---|
| sagnbót | manngert |
| boðháttur eintölu | manngerðu |
| boðháttur fleirtölu | manngerið |
| stýfður boðháttur | mannger |
kk.kvk.hk.
nf.manngerðurmanngerðmanngert
þf.manngerðanmanngerðamanngert
þgf.manngerðummanngerðrimanngerðu
ef.manngerðsmanngerðrarmanngerðs
nf.manngerðirmanngerðarmanngerð
þf.manngerðamanngerðarmanngerð
þgf.manngerðum
ef.manngerðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmanngerirðumanngerðirðuþúmanngerirðumanngerðirðu
þiðmanngeriðimanngerðuðiþiðmanngeriðimanngerðuði