mannmerkja
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmannmerkimannmerktiégmannmerkimannmerkti
þúmannmerkirmannmerktirþúmannmerkirmannmerktir
húnmannmerkirmannmerktihúnmannmerkimannmerkti
viðmannmerkjummannmerktumviðmannmerkjummannmerktum
þiðmannmerkiðmannmerktuðþiðmannmerkiðmannmerktuð
þaumannmerkjamannmerktuþaumannmerkimannmerktu
| nafnháttur | mannmerkja |
|---|---|
| sagnbót | mannmerkt |
| boðháttur eintölu | mannmerktu |
| boðháttur fleirtölu | mannmerkið |
| stýfður boðháttur | mannmerk |
| lýsingarháttur nútíðar | mannmerkjandi |
kk.kvk.hk.
nf.mannmerkturmannmerktmannmerkt
þf.mannmerktanmannmerktamannmerkt
þgf.mannmerktummannmerktrimannmerktu
ef.mannmerktsmannmerktrarmannmerkts
nf.mannmerktirmannmerktarmannmerkt
þf.mannmerktamannmerktarmannmerkt
þgf.mannmerktum
ef.mannmerktra