meðkenna
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmeðkennimeðkenndiégmeðkennimeðkenndi
þúmeðkennirmeðkenndirþúmeðkennirmeðkenndir
húnmeðkennirmeðkenndihúnmeðkennimeðkenndi
viðmeðkennummeðkenndumviðmeðkennummeðkenndum
þiðmeðkenniðmeðkennduðþiðmeðkenniðmeðkennduð
þaumeðkennameðkennduþaumeðkennimeðkenndu
| nafnháttur | meðkenna |
|---|---|
| sagnbót | meðkennt |
| boðháttur eintölu | meðkenndu |
| boðháttur fleirtölu | meðkennið |
| stýfður boðháttur | meðkenn |
| lýsingarháttur nútíðar | meðkennandi |
kk.kvk.hk.
nf.meðkenndurmeðkenndmeðkennt
þf.meðkenndanmeðkenndameðkennt
þgf.meðkenndummeðkenndrimeðkenndu
ef.meðkenndsmeðkenndrarmeðkennds
nf.meðkenndirmeðkenndarmeðkennd
þf.meðkenndameðkenndarmeðkennd
þgf.meðkenndum
ef.meðkenndra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmeðkennistmeðkenndistégmeðkennistmeðkenndist
þúmeðkennistmeðkenndistþúmeðkennistmeðkenndist
húnmeðkennistmeðkenndisthúnmeðkennistmeðkenndist
viðmeðkennumstmeðkenndumstviðmeðkennumstmeðkenndumst
þiðmeðkennistmeðkenndustþiðmeðkennistmeðkenndust
þaumeðkennastmeðkenndustþaumeðkennistmeðkenndust
| nafnháttur | meðkennast |
|---|---|
| sagnbót | meðkennst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmeðkennistumeðkenndistuþúmeðkennistumeðkenndistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmeðkennirðumeðkenndirðuþúmeðkennirðumeðkenndirðu
þiðmeðkenniðimeðkennduðiþiðmeðkenniðimeðkennduði