menna
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmennimenntiégmennimennti
þúmennirmenntirþúmennirmenntir
húnmennirmenntihúnmennimennti
viðmennummenntumviðmennummenntum
þiðmenniðmenntuðþiðmenniðmenntuð
þaumennamenntuþaumennimenntu
| nafnháttur | menna |
|---|---|
| sagnbót | mennt |
| boðháttur eintölu | menntu |
| boðháttur fleirtölu | mennið |
| stýfður boðháttur | menn |
| lýsingarháttur nútíðar | mennandi |
kk.kvk.hk.
nf.mennturmenntmennt
þf.menntanmenntamennt
þgf.menntummenntrimenntu
ef.menntsmenntrarmennts
nf.menntirmenntarmennt
þf.menntamenntarmennt
þgf.menntum
ef.menntra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmennistmenntistégmennistmenntist
þúmennistmenntistþúmennistmenntist
húnmennistmenntisthúnmennistmenntist
viðmennumstmenntumstviðmennumstmenntumst
þiðmennistmenntustþiðmennistmenntust
þaumennastmenntustþaumennistmenntust
| nafnháttur | mennast |
|---|