mennta
sagnorð
Aukafletta
- menntast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmenntamenntaðiégmenntimenntaði
þúmenntarmenntaðirþúmenntirmenntaðir
húnmenntarmenntaðihúnmenntimenntaði
viðmenntummenntuðumviðmenntummenntuðum
þiðmenntiðmenntuðuðþiðmenntiðmenntuðuð
þaumenntamenntuðuþaumenntimenntuðu
| nafnháttur | mennta |
|---|---|
| sagnbót | menntað |
| boðháttur eintölu | menntaðu |
| boðháttur fleirtölu | menntið |
| stýfður boðháttur | mennta |
| lýsingarháttur nútíðar | menntandi |
kk.kvk.hk.
nf.menntaðurmenntuðmenntað
þf.menntaðanmenntaðamenntað
þgf.menntuðummenntaðrimenntuðu
ef.menntaðsmenntaðrarmenntaðs
nf.menntaðirmenntaðarmenntuð
þf.menntaðamenntaðarmenntuð
þgf.menntuðum
ef.menntaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmenntastmenntaðistégmenntistmenntaðist
þúmenntastmenntaðistþúmenntistmenntaðist
húnmenntastmenntaðisthúnmenntistmenntaðist
viðmenntumstmenntuðumstviðmenntumstmenntuðumst
þiðmenntistmenntuðustþiðmenntistmenntuðust
þaumenntastmenntuðustþaumenntistmenntuðust
| nafnháttur | menntast |
|---|---|
| sagnbót | menntast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmenntastumenntaðistuþúmenntistumenntaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmenntarðumenntaðirðuþúmenntirðumenntaðirðu
þiðmenntiðimenntuðuðiþiðmenntiðimenntuðuði