moka
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmokamokaðiégmokimokaði
þúmokarmokaðirþúmokirmokaðir
húnmokarmokaðihúnmokimokaði
viðmokummokuðumviðmokummokuðum
þiðmokiðmokuðuðþiðmokiðmokuðuð
þaumokamokuðuþaumokimokuðu
það, mérmokarmokaðiþað, mérmokimokaði
| nafnháttur | moka |
|---|---|
| sagnbót | mokað |
| boðháttur eintölu | mokaðu |
| boðháttur fleirtölu | mokið |
| stýfður boðháttur | moka |
| lýsingarháttur nútíðar | mokandi |
kk.kvk.hk.
nf.mokaðurmokuðmokað
þf.mokaðanmokaðamokað
þgf.mokuðummokaðrimokuðu
ef.mokaðsmokaðrarmokaðs
nf.mokaðirmokaðarmokuð
þf.mokaðamokaðarmokuð
þgf.mokuðum
ef.mokaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmokastmokaðistégmokistmokaðist
þúmokastmokaðistþúmokistmokaðist
húnmokastmokaðisthúnmokistmokaðist
viðmokumstmokuðumstviðmokumstmokuðumst
þiðmokistmokuðustþiðmokistmokuðust
þaumokastmokuðustþaumokistmokuðust
| nafnháttur | mokast |
|---|---|
| sagnbót | mokast |
| boðháttur eintölu | mokastu |
| boðháttur fleirtölu | mokist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmokastumokaðistuþúmokistumokaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmokarðumokaðirðuþúmokirðumokaðirðu
þiðmokiðimokuðuðiþiðmokiðimokuðuði