motta
sagnorð staðbundið
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmottamottaðiégmottimottaði
þúmottarmottaðirþúmottirmottaðir
húnmottarmottaðihúnmottimottaði
viðmottummottuðumviðmottummottuðum
þiðmottiðmottuðuðþiðmottiðmottuðuð
þaumottamottuðuþaumottimottuðu
| nafnháttur | motta |
|---|---|
| sagnbót | mottað |
| boðháttur eintölu | mottaðu |
| boðháttur fleirtölu | mottið |
| stýfður boðháttur | motta |
| lýsingarháttur nútíðar | mottandi |
kk.kvk.hk.
nf.mottaðurmottuðmottað
þf.mottaðanmottaðamottað
þgf.mottuðummottaðrimottuðu
ef.mottaðsmottaðrarmottaðs
nf.mottaðirmottaðarmottuð
þf.mottaðamottaðarmottuð
þgf.mottuðum
ef.mottaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmottastmottaðistégmottistmottaðist
þúmottastmottaðistþúmottistmottaðist
húnmottastmottaðisthúnmottistmottaðist
viðmottumstmottuðumstviðmottumstmottuðumst
þiðmottistmottuðustþiðmottistmottuðust
þaumottastmottuðustþaumottistmottuðust
| nafnháttur | mottast |
|---|---|
| sagnbót | mottast |