obligera
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égobligeraobligeraðiégobligeriobligeraði
þúobligerarobligeraðirþúobligerirobligeraðir
húnobligerarobligeraðihúnobligeriobligeraði
viðobligerumobligeruðumviðobligerumobligeruðum
þiðobligeriðobligeruðuðþiðobligeriðobligeruðuð
þauobligeraobligeruðuþauobligeriobligeruðu
| nafnháttur | obligera |
|---|---|
| sagnbót | obligerað |
| boðháttur eintölu | obligeraðu |
| boðháttur fleirtölu | obligerið |
| stýfður boðháttur | obligera |
| lýsingarháttur nútíðar | obligerandi |
kk.kvk.hk.
nf.obligeraðurobligeruðobligerað
þf.obligeraðanobligeraðaobligerað
þgf.obligeruðumobligeraðriobligeruðu
ef.obligeraðsobligeraðrarobligeraðs
nf.obligeraðirobligeraðarobligeruð
þf.obligeraðaobligeraðarobligeruð
þgf.obligeruðum
ef.obligeraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égobligerastobligeraðistégobligeristobligeraðist
þúobligerastobligeraðistþúobligeristobligeraðist
húnobligerastobligeraðisthúnobligeristobligeraðist
viðobligerumstobligeruðumstviðobligerumstobligeruðumst
þiðobligeristobligeruðustþiðobligeristobligeruðust
þauobligerastobligeruðustþauobligeristobligeruðust
| nafnháttur | obligerast |
|---|---|
| sagnbót | obligerast |