ofbrúka
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égofbrúkaofbrúkaðiégofbrúkiofbrúkaði
þúofbrúkarofbrúkaðirþúofbrúkirofbrúkaðir
húnofbrúkarofbrúkaðihúnofbrúkiofbrúkaði
viðofbrúkumofbrúkuðumviðofbrúkumofbrúkuðum
þiðofbrúkiðofbrúkuðuðþiðofbrúkiðofbrúkuðuð
þauofbrúkaofbrúkuðuþauofbrúkiofbrúkuðu
| nafnháttur | ofbrúka |
|---|---|
| sagnbót | ofbrúkað |
| boðháttur eintölu | ofbrúkaðu |
| boðháttur fleirtölu | ofbrúkið |
| stýfður boðháttur | ofbrúka |
| lýsingarháttur nútíðar | ofbrúkandi |
kk.kvk.hk.
nf.ofbrúkaðurofbrúkuðofbrúkað
þf.ofbrúkaðanofbrúkaðaofbrúkað
þgf.ofbrúkuðumofbrúkaðriofbrúkuðu
ef.ofbrúkaðsofbrúkaðrarofbrúkaðs
nf.ofbrúkaðirofbrúkaðarofbrúkuð
þf.ofbrúkaðaofbrúkaðarofbrúkuð
þgf.ofbrúkuðum
ef.ofbrúkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égofbrúkastofbrúkaðistégofbrúkistofbrúkaðist
þúofbrúkastofbrúkaðistþúofbrúkistofbrúkaðist
húnofbrúkastofbrúkaðisthúnofbrúkistofbrúkaðist
viðofbrúkumstofbrúkuðumstviðofbrúkumstofbrúkuðumst
þiðofbrúkistofbrúkuðustþiðofbrúkistofbrúkuðust
þauofbrúkastofbrúkuðustþauofbrúkistofbrúkuðust
| nafnháttur | ofbrúkast |
|---|---|
| sagnbót | ofbrúkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúofbrúkarðuofbrúkaðirðuþúofbrúkirðuofbrúkaðirðu
þiðofbrúkiðiofbrúkuðuðiþiðofbrúkiðiofbrúkuðuði