orðvika
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égorðvikaorðvikaðiégorðvikiorðvikaði
þúorðvikarorðvikaðirþúorðvikirorðvikaðir
húnorðvikarorðvikaðihúnorðvikiorðvikaði
viðorðvikumorðvikuðumviðorðvikumorðvikuðum
þiðorðvikiðorðvikuðuðþiðorðvikiðorðvikuðuð
þauorðvikaorðvikuðuþauorðvikiorðvikuðu
| nafnháttur | orðvika |
|---|---|
| sagnbót | orðvikað |
| boðháttur eintölu | orðvikaðu |
| boðháttur fleirtölu | orðvikið |
| stýfður boðháttur | orðvika |
| lýsingarháttur nútíðar | orðvikandi |
kk.kvk.hk.
nf.orðvikaðurorðvikuðorðvikað
þf.orðvikaðanorðvikaðaorðvikað
þgf.orðvikuðumorðvikaðriorðvikuðu
ef.orðvikaðsorðvikaðrarorðvikaðs
nf.orðvikaðirorðvikaðarorðvikuð
þf.orðvikaðaorðvikaðarorðvikuð
þgf.orðvikuðum
ef.orðvikaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égorðvikastorðvikaðistégorðvikistorðvikaðist
þúorðvikastorðvikaðistþúorðvikistorðvikaðist
húnorðvikastorðvikaðisthúnorðvikistorðvikaðist
viðorðvikumstorðvikuðumstviðorðvikumstorðvikuðumst
þiðorðvikistorðvikuðustþiðorðvikistorðvikuðust
þauorðvikastorðvikuðustþauorðvikistorðvikuðust
| nafnháttur | orðvikast |
|---|---|
| sagnbót | orðvikast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúorðvikastuorðvikaðistuþúorðvikistuorðvikaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúorðvikarðuorðvikaðirðuþúorðvikirðuorðvikaðirðu
þiðorðvikiðiorðvikuðuðiþiðorðvikiðiorðvikuðuði