pranga
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égprangaprangaðiégprangiprangaði
þúprangarprangaðirþúprangirprangaðir
húnprangarprangaðihúnprangiprangaði
viðpröngumprönguðumviðpröngumprönguðum
þiðprangiðprönguðuðþiðprangiðprönguðuð
þauprangaprönguðuþauprangiprönguðu
| nafnháttur | pranga |
|---|---|
| sagnbót | prangað |
| boðháttur eintölu | prangaðu |
| boðháttur fleirtölu | prangið |
| stýfður boðháttur | pranga |
| lýsingarháttur nútíðar | prangandi |
kk.kvk.hk.
nf.prangaðurprönguðprangað
þf.prangaðanprangaðaprangað
þgf.prönguðumprangaðriprönguðu
ef.prangaðsprangaðrarprangaðs
nf.prangaðirprangaðarprönguð
þf.prangaðaprangaðarprönguð
þgf.prönguðum
ef.prangaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égprangastprangaðistégprangistprangaðist
þúprangastprangaðistþúprangistprangaðist
húnprangastprangaðisthúnprangistprangaðist
viðpröngumstprönguðumstviðpröngumstprönguðumst
þiðprangistprönguðustþiðprangistprönguðust
þauprangastprönguðustþauprangistprönguðust
| nafnháttur | prangast |
|---|---|
| sagnbót | prangast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúprangastuprangaðistuþúprangistuprangaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúprangarðuprangaðirðuþúprangirðuprangaðirðu
þiðprangiðiprönguðuðiþiðprangiðiprönguðuði