sáma
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsámasámaðiégsámisámaði
þúsámarsámaðirþúsámirsámaðir
húnsámarsámaðihúnsámisámaði
viðsámumsámuðumviðsámumsámuðum
þiðsámiðsámuðuðþiðsámiðsámuðuð
þausámasámuðuþausámisámuðu
| nafnháttur | sáma |
|---|---|
| sagnbót | sámað |
| boðháttur eintölu | sámaðu |
| boðháttur fleirtölu | sámið |
| stýfður boðháttur | sáma |
| lýsingarháttur nútíðar | sámandi |
kk.kvk.hk.
nf.sámaðursámuðsámað
þf.sámaðansámaðasámað
þgf.sámuðumsámaðrisámuðu
ef.sámaðssámaðrarsámaðs
nf.sámaðirsámaðarsámuð
þf.sámaðasámaðarsámuð
þgf.sámuðum
ef.sámaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsámastsámaðistégsámistsámaðist
þúsámastsámaðistþúsámistsámaðist
húnsámastsámaðisthúnsámistsámaðist
viðsámumstsámuðumstviðsámumstsámuðumst
þiðsámistsámuðustþiðsámistsámuðust
þausámastsámuðustþausámistsámuðust
| nafnháttur | sámast |
|---|---|
| sagnbót | sámast |