súmma
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsúmmasúmmaðiégsúmmisúmmaði
þúsúmmarsúmmaðirþúsúmmirsúmmaðir
húnsúmmarsúmmaðihúnsúmmisúmmaði
viðsúmmumsúmmuðumviðsúmmumsúmmuðum
þiðsúmmiðsúmmuðuðþiðsúmmiðsúmmuðuð
þausúmmasúmmuðuþausúmmisúmmuðu
| nafnháttur | súmma |
|---|---|
| sagnbót | súmmað |
| boðháttur eintölu | súmmaðu |
| boðháttur fleirtölu | súmmið |
| stýfður boðháttur | súmma |
| lýsingarháttur nútíðar | súmmandi |
kk.kvk.hk.
nf.súmmaðursúmmuðsúmmað
þf.súmmaðansúmmaðasúmmað
þgf.súmmuðumsúmmaðrisúmmuðu
ef.súmmaðssúmmaðrarsúmmaðs
nf.súmmaðirsúmmaðarsúmmuð
þf.súmmaðasúmmaðarsúmmuð
þgf.súmmuðum
ef.súmmaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsúmmastsúmmaðistégsúmmistsúmmaðist
þúsúmmastsúmmaðistþúsúmmistsúmmaðist
húnsúmmastsúmmaðisthúnsúmmistsúmmaðist
viðsúmmumstsúmmuðumstviðsúmmumstsúmmuðumst
þiðsúmmistsúmmuðustþiðsúmmistsúmmuðust
þausúmmastsúmmuðustþausúmmistsúmmuðust
| nafnháttur | súmmast |
|---|---|
| sagnbót | súmmast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsúmmastusúmmaðistuþúsúmmistusúmmaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsúmmarðusúmmaðirðuþúsúmmirðusúmmaðirðu
þiðsúmmiðisúmmuðuðiþiðsúmmiðisúmmuðuði