sankta
sagnorð staðbundið
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsanktasanktaðiégsanktisanktaði
þúsanktarsanktaðirþúsanktirsanktaðir
húnsanktarsanktaðihúnsanktisanktaði
viðsanktumsanktuðumviðsanktumsanktuðum
þiðsanktiðsanktuðuðþiðsanktiðsanktuðuð
þausanktasanktuðuþausanktisanktuðu
| nafnháttur | sankta |
|---|---|
| sagnbót | sanktað |
| boðháttur eintölu | sanktaðu |
| boðháttur fleirtölu | sanktið |
| stýfður boðháttur | sankta |
| lýsingarháttur nútíðar | sanktandi |
kk.kvk.hk.
nf.sanktaðursanktuðsanktað
þf.sanktaðansanktaðasanktað
þgf.sanktuðumsanktaðrisanktuðu
ef.sanktaðssanktaðrarsanktaðs
nf.sanktaðirsanktaðarsanktuð
þf.sanktaðasanktaðarsanktuð
þgf.sanktuðum
ef.sanktaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsanktastsanktaðistégsanktistsanktaðist
þúsanktastsanktaðistþúsanktistsanktaðist
húnsanktastsanktaðisthúnsanktistsanktaðist
viðsanktumstsanktuðumstviðsanktumstsanktuðumst
þiðsanktistsanktuðustþiðsanktistsanktuðust
þausanktastsanktuðustþausanktistsanktuðust
| nafnháttur | sanktast |
|---|---|
| sagnbót | sanktast |