seina
sagnorð skáldamál
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égseinaseinaðiégseiniseinaði
þúseinarseinaðirþúseinirseinaðir
húnseinarseinaðihúnseiniseinaði
viðseinumseinuðumviðseinumseinuðum
þiðseiniðseinuðuðþiðseiniðseinuðuð
þauseinaseinuðuþauseiniseinuðu
| nafnháttur | seina |
|---|---|
| sagnbót | seinað |
| boðháttur eintölu | seinaðu |
| boðháttur fleirtölu | seinið |
| stýfður boðháttur | seina |
| lýsingarháttur nútíðar | seinandi |
kk.kvk.hk.
nf.seinaðurseinuðseinað
þf.seinaðanseinaðaseinað
þgf.seinuðumseinaðriseinuðu
ef.seinaðsseinaðrarseinaðs
nf.seinaðirseinaðarseinuð
þf.seinaðaseinaðarseinuð
þgf.seinuðum
ef.seinaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égseinastseinaðistégseinistseinaðist
þúseinastseinaðistþúseinistseinaðist
húnseinastseinaðisthúnseinistseinaðist
viðseinumstseinuðumstviðseinumstseinuðumst
þiðseinistseinuðustþiðseinistseinuðust
þauseinastseinuðustþauseinistseinuðust
| nafnháttur | seinast |
|---|---|
| sagnbót | seinast |