seiva
sagnorð óformlegt tölvumál
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égseivaseivaðiégseiviseivaði
þúseivarseivaðirþúseivirseivaðir
húnseivarseivaðihúnseiviseivaði
viðseivumseivuðumviðseivumseivuðum
þiðseiviðseivuðuðþiðseiviðseivuðuð
þauseivaseivuðuþauseiviseivuðu
| nafnháttur | seiva |
|---|---|
| sagnbót | seivað |
| boðháttur eintölu | seivaðu |
| boðháttur fleirtölu | seivið |
| stýfður boðháttur | seiva |
| lýsingarháttur nútíðar | seivandi |
kk.kvk.hk.
nf.seivaðurseivuðseivað
þf.seivaðanseivaðaseivað
þgf.seivuðumseivaðriseivuðu
ef.seivaðsseivaðrarseivaðs
nf.seivaðirseivaðarseivuð
þf.seivaðaseivaðarseivuð
þgf.seivuðum
ef.seivaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égseivastseivaðistégseivistseivaðist
þúseivastseivaðistþúseivistseivaðist
húnseivastseivaðisthúnseivistseivaðist
viðseivumstseivuðumstviðseivumstseivuðumst
þiðseivistseivuðustþiðseivistseivuðust
þauseivastseivuðustþauseivistseivuðust
| nafnháttur | seivast |
|---|---|
| sagnbót | seivast |
| boðháttur eintölu | seivastu |
| boðháttur fleirtölu | seivist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúseivastuseivaðistuþúseivistuseivaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúseivarðuseivaðirðuþúseivirðuseivaðirðu
þiðseiviðiseivuðuðiþiðseiviðiseivuðuði