skarna
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskarnaskarnaðiégskarniskarnaði
þúskarnarskarnaðirþúskarnirskarnaðir
húnskarnarskarnaðihúnskarniskarnaði
viðskörnumskörnuðumviðskörnumskörnuðum
þiðskarniðskörnuðuðþiðskarniðskörnuðuð
þauskarnaskörnuðuþauskarniskörnuðu
| nafnháttur | skarna |
|---|---|
| sagnbót | skarnað |
| boðháttur eintölu | skarnaðu |
| boðháttur fleirtölu | skarnið |
| stýfður boðháttur | skarna |
| lýsingarháttur nútíðar | skarnandi |
kk.kvk.hk.
nf.skarnaðurskörnuðskarnað
þf.skarnaðanskarnaðaskarnað
þgf.skörnuðumskarnaðriskörnuðu
ef.skarnaðsskarnaðrarskarnaðs
nf.skarnaðirskarnaðarskörnuð
þf.skarnaðaskarnaðarskörnuð
þgf.skörnuðum
ef.skarnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskarnastskarnaðistégskarnistskarnaðist
þúskarnastskarnaðistþúskarnistskarnaðist
húnskarnastskarnaðisthúnskarnistskarnaðist
viðskörnumstskörnuðumstviðskörnumstskörnuðumst
þiðskarnistskörnuðustþiðskarnistskörnuðust
þauskarnastskörnuðustþauskarnistskörnuðust
| nafnháttur | skarnast |
|---|---|
| sagnbót | skarnast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskarnastuskarnaðistuþúskarnistuskarnaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskarnarðuskarnaðirðuþúskarnirðuskarnaðirðu
þiðskarniðiskörnuðuðiþiðskarniðiskörnuðuði