skurka
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskurkaskurkaðiégskurkiskurkaði
þúskurkarskurkaðirþúskurkirskurkaðir
húnskurkarskurkaðihúnskurkiskurkaði
viðskurkumskurkuðumviðskurkumskurkuðum
þiðskurkiðskurkuðuðþiðskurkiðskurkuðuð
þauskurkaskurkuðuþauskurkiskurkuðu
| nafnháttur | skurka |
|---|---|
| sagnbót | skurkað |
| boðháttur eintölu | skurkaðu |
| boðháttur fleirtölu | skurkið |
| stýfður boðháttur | skurka |
| lýsingarháttur nútíðar | skurkandi |
kk.kvk.hk.
nf.skurkaðurskurkuðskurkað
þf.skurkaðanskurkaðaskurkað
þgf.skurkuðumskurkaðriskurkuðu
ef.skurkaðsskurkaðrarskurkaðs
nf.skurkaðirskurkaðarskurkuð
þf.skurkaðaskurkaðarskurkuð
þgf.skurkuðum
ef.skurkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskurkastskurkaðistégskurkistskurkaðist
þúskurkastskurkaðistþúskurkistskurkaðist
húnskurkastskurkaðisthúnskurkistskurkaðist
viðskurkumstskurkuðumstviðskurkumstskurkuðumst
þiðskurkistskurkuðustþiðskurkistskurkuðust
þauskurkastskurkuðustþauskurkistskurkuðust
| nafnháttur | skurkast |
|---|---|
| sagnbót | skurkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskurkastuskurkaðistuþúskurkistuskurkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskurkarðuskurkaðirðuþúskurkirðuskurkaðirðu
þiðskurkiðiskurkuðuðiþiðskurkiðiskurkuðuði