spreka
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsprekasprekaðiégsprekisprekaði
þúsprekarsprekaðirþúsprekirsprekaðir
húnsprekarsprekaðihúnsprekisprekaði
viðsprekumsprekuðumviðsprekumsprekuðum
þiðsprekiðsprekuðuðþiðsprekiðsprekuðuð
þausprekasprekuðuþausprekisprekuðu
| nafnháttur | spreka |
|---|---|
| sagnbót | sprekað |
| boðháttur eintölu | sprekaðu |
| boðháttur fleirtölu | sprekið |
| stýfður boðháttur | spreka |
| lýsingarháttur nútíðar | sprekandi |
kk.kvk.hk.
nf.sprekaðursprekuðsprekað
þf.sprekaðansprekaðasprekað
þgf.sprekuðumsprekaðrisprekuðu
ef.sprekaðssprekaðrarsprekaðs
nf.sprekaðirsprekaðarsprekuð
þf.sprekaðasprekaðarsprekuð
þgf.sprekuðum
ef.sprekaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsprekastsprekaðistégsprekistsprekaðist
þúsprekastsprekaðistþúsprekistsprekaðist
húnsprekastsprekaðisthúnsprekistsprekaðist
viðsprekumstsprekuðumstviðsprekumstsprekuðumst
þiðsprekistsprekuðustþiðsprekistsprekuðust
þausprekastsprekuðustþausprekistsprekuðust
| nafnháttur | sprekast |
|---|---|
| sagnbót | sprekast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsprekastusprekaðistuþúsprekistusprekaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsprekarðusprekaðirðuþúsprekirðusprekaðirðu
þiðsprekiðisprekuðuðiþiðsprekiðisprekuðuði