sproka
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsprokasprokaðiégsprokisprokaði
þúsprokarsprokaðirþúsprokirsprokaðir
húnsprokarsprokaðihúnsprokisprokaði
viðsprokumsprokuðumviðsprokumsprokuðum
þiðsprokiðsprokuðuðþiðsprokiðsprokuðuð
þausprokasprokuðuþausprokisprokuðu
| nafnháttur | sproka |
|---|---|
| sagnbót | sprokað |
| boðháttur eintölu | sprokaðu |
| boðháttur fleirtölu | sprokið |
| stýfður boðháttur | sproka |
| lýsingarháttur nútíðar | sprokandi |
kk.kvk.hk.
nf.sprokaðursprokuðsprokað
þf.sprokaðansprokaðasprokað
þgf.sprokuðumsprokaðrisprokuðu
ef.sprokaðssprokaðrarsprokaðs
nf.sprokaðirsprokaðarsprokuð
þf.sprokaðasprokaðarsprokuð
þgf.sprokuðum
ef.sprokaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsprokastsprokaðistégsprokistsprokaðist
þúsprokastsprokaðistþúsprokistsprokaðist
húnsprokastsprokaðisthúnsprokistsprokaðist
viðsprokumstsprokuðumstviðsprokumstsprokuðumst
þiðsprokistsprokuðustþiðsprokistsprokuðust
þausprokastsprokuðustþausprokistsprokuðust
| nafnháttur | sprokast |
|---|---|
| sagnbót | sprokast |