svita
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvitasvitaðiégsvitisvitaði
þúsvitarsvitaðirþúsvitirsvitaðir
húnsvitarsvitaðihúnsvitisvitaði
viðsvitumsvituðumviðsvitumsvituðum
þiðsvitiðsvituðuðþiðsvitiðsvituðuð
þausvitasvituðuþausvitisvituðu
| nafnháttur | svita |
|---|---|
| sagnbót | svitað |
| boðháttur eintölu | svitaðu |
| boðháttur fleirtölu | svitið |
| stýfður boðháttur | svita |
| lýsingarháttur nútíðar | svitandi |
kk.kvk.hk.
nf.svitaðursvituðsvitað
þf.svitaðansvitaðasvitað
þgf.svituðumsvitaðrisvituðu
ef.svitaðssvitaðrarsvitaðs
nf.svitaðirsvitaðarsvituð
þf.svitaðasvitaðarsvituð
þgf.svituðum
ef.svitaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvitastsvitaðistégsvitistsvitaðist
þúsvitastsvitaðistþúsvitistsvitaðist
húnsvitastsvitaðisthúnsvitistsvitaðist
viðsvitumstsvituðumstviðsvitumstsvituðumst
þiðsvitistsvituðustþiðsvitistsvituðust
þausvitastsvituðustþausvitistsvituðust
| nafnháttur | svitast |
|---|---|
| sagnbót | svitast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvitastusvitaðistuþúsvitistusvitaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvitarðusvitaðirðuþúsvitirðusvitaðirðu
þiðsvitiðisvituðuðiþiðsvitiðisvituðuði