tíðka
sagnorð
Aukafletta
- tíðkast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtíðkatíðkaðiégtíðkitíðkaði
þútíðkartíðkaðirþútíðkirtíðkaðir
húntíðkartíðkaðihúntíðkitíðkaði
viðtíðkumtíðkuðumviðtíðkumtíðkuðum
þiðtíðkiðtíðkuðuðþiðtíðkiðtíðkuðuð
þautíðkatíðkuðuþautíðkitíðkuðu
| nafnháttur | tíðka |
|---|---|
| sagnbót | tíðkað |
| boðháttur eintölu | tíðkaðu |
| boðháttur fleirtölu | tíðkið |
| stýfður boðháttur | tíðka |
| lýsingarháttur nútíðar | tíðkandi |
kk.kvk.hk.
nf.tíðkaðurtíðkuðtíðkað
þf.tíðkaðantíðkaðatíðkað
þgf.tíðkuðumtíðkaðritíðkuðu
ef.tíðkaðstíðkaðrartíðkaðs
nf.tíðkaðirtíðkaðartíðkuð
þf.tíðkaðatíðkaðartíðkuð
þgf.tíðkuðum
ef.tíðkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtíðkasttíðkaðistégtíðkisttíðkaðist
þútíðkasttíðkaðistþútíðkisttíðkaðist
húntíðkasttíðkaðisthúntíðkisttíðkaðist
viðtíðkumsttíðkuðumstviðtíðkumsttíðkuðumst
þiðtíðkisttíðkuðustþiðtíðkisttíðkuðust
þautíðkasttíðkuðustþautíðkisttíðkuðust
| nafnháttur | tíðkast |
|---|---|
| sagnbót | tíðkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútíðkastutíðkaðistuþútíðkistutíðkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútíðkarðutíðkaðirðuþútíðkirðutíðkaðirðu
þiðtíðkiðitíðkuðuðiþiðtíðkiðitíðkuðuði