tuða
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtuðatuðaðiégtuðituðaði
þútuðartuðaðirþútuðirtuðaðir
húntuðartuðaðihúntuðituðaði
viðtuðumtuðuðumviðtuðumtuðuðum
þiðtuðiðtuðuðuðþiðtuðiðtuðuðuð
þautuðatuðuðuþautuðituðuðu
| nafnháttur | tuða |
|---|---|
| sagnbót | tuðað |
| boðháttur eintölu | tuðaðu |
| boðháttur fleirtölu | tuðið |
| stýfður boðháttur | tuða |
| lýsingarháttur nútíðar | tuðandi |
kk.kvk.hk.
nf.tuðaðurtuðuðtuðað
þf.tuðaðantuðaðatuðað
þgf.tuðuðumtuðaðrituðuðu
ef.tuðaðstuðaðrartuðaðs
nf.tuðaðirtuðaðartuðuð
þf.tuðaðatuðaðartuðuð
þgf.tuðuðum
ef.tuðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtuðasttuðaðistégtuðisttuðaðist
þútuðasttuðaðistþútuðisttuðaðist
húntuðasttuðaðisthúntuðisttuðaðist
viðtuðumsttuðuðumstviðtuðumsttuðuðumst
þiðtuðisttuðuðustþiðtuðisttuðuðust
þautuðasttuðuðustþautuðisttuðuðust
| nafnháttur | tuðast |
|---|---|
| sagnbót | tuðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútuðastutuðaðistuþútuðistutuðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútuðarðutuðaðirðuþútuðirðutuðaðirðu
þiðtuðiðituðuðuðiþiðtuðiðituðuðuði