tuta
sagnorð staðbundið
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtutatutaðiégtutitutaði
þútutartutaðirþútutirtutaðir
húntutartutaðihúntutitutaði
viðtutumtutuðumviðtutumtutuðum
þiðtutiðtutuðuðþiðtutiðtutuðuð
þaututatutuðuþaututitutuðu
| nafnháttur | tuta |
|---|---|
| sagnbót | tutað |
| boðháttur eintölu | tutaðu |
| boðháttur fleirtölu | tutið |
| stýfður boðháttur | tuta |
| lýsingarháttur nútíðar | tutandi |
kk.kvk.hk.
nf.tutaðurtutuðtutað
þf.tutaðantutaðatutað
þgf.tutuðumtutaðritutuðu
ef.tutaðstutaðrartutaðs
nf.tutaðirtutaðartutuð
þf.tutaðatutaðartutuð
þgf.tutuðum
ef.tutaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtutasttutaðistégtutisttutaðist
þútutasttutaðistþútutisttutaðist
húntutasttutaðisthúntutisttutaðist
viðtutumsttutuðumstviðtutumsttutuðumst
þiðtutisttutuðustþiðtutisttutuðust
þaututasttutuðustþaututisttutuðust
| nafnháttur | tutast |
|---|---|
| sagnbót | tutast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútutastututaðistuþútutistututaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútutarðututaðirðuþútutirðututaðirðu
þiðtutiðitutuðuðiþiðtutiðitutuðuði