upppanta
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égupppantaupppantaðiégupppantiupppantaði
þúupppantarupppantaðirþúupppantirupppantaðir
húnupppantarupppantaðihúnupppantiupppantaði
viðupppöntumupppöntuðumviðupppöntumupppöntuðum
þiðupppantiðupppöntuðuðþiðupppantiðupppöntuðuð
þauupppantaupppöntuðuþauupppantiupppöntuðu
| nafnháttur | upppanta |
|---|---|
| sagnbót | upppantað |
| boðháttur eintölu | upppantaðu |
| boðháttur fleirtölu | upppantið |
| stýfður boðháttur | upppanta |
| lýsingarháttur nútíðar | upppantandi |
kk.kvk.hk.
nf.upppantaðurupppöntuðupppantað
þf.upppantaðanupppantaðaupppantað
þgf.upppöntuðumupppantaðriupppöntuðu
ef.upppantaðsupppantaðrarupppantaðs
nf.upppantaðirupppantaðarupppöntuð
þf.upppantaðaupppantaðarupppöntuð
þgf.upppöntuðum
ef.upppantaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égupppantastupppantaðistégupppantistupppantaðist
þúupppantastupppantaðistþúupppantistupppantaðist
húnupppantastupppantaðisthúnupppantistupppantaðist
viðupppöntumstupppöntuðumstviðupppöntumstupppöntuðumst
þiðupppantistupppöntuðustþiðupppantistupppöntuðust
þauupppantastupppöntuðustþauupppantistupppöntuðust
| nafnháttur | upppantast |
|---|---|
| sagnbót | upppantast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúupppantastuupppantaðistuþúupppantistuupppantaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúupppantarðuupppantaðirðuþúupppantirðuupppantaðirðu
þiðupppantiðiupppöntuðuðiþiðupppantiðiupppöntuðuði