upptukta
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égupptuktaupptuktaðiégupptuktiupptuktaði
þúupptuktarupptuktaðirþúupptuktirupptuktaðir
húnupptuktarupptuktaðihúnupptuktiupptuktaði
viðupptuktumupptuktuðumviðupptuktumupptuktuðum
þiðupptuktiðupptuktuðuðþiðupptuktiðupptuktuðuð
þauupptuktaupptuktuðuþauupptuktiupptuktuðu
| nafnháttur | upptukta |
|---|---|
| sagnbót | upptuktað |
| boðháttur eintölu | upptuktaðu |
| boðháttur fleirtölu | upptuktið |
| stýfður boðháttur | upptukta |
| lýsingarháttur nútíðar | upptuktandi |
kk.kvk.hk.
nf.upptuktaðurupptuktuðupptuktað
þf.upptuktaðanupptuktaðaupptuktað
þgf.upptuktuðumupptuktaðriupptuktuðu
ef.upptuktaðsupptuktaðrarupptuktaðs
nf.upptuktaðirupptuktaðarupptuktuð
þf.upptuktaðaupptuktaðarupptuktuð
þgf.upptuktuðum
ef.upptuktaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égupptuktastupptuktaðistégupptuktistupptuktaðist
þúupptuktastupptuktaðistþúupptuktistupptuktaðist
húnupptuktastupptuktaðisthúnupptuktistupptuktaðist
viðupptuktumstupptuktuðumstviðupptuktumstupptuktuðumst
þiðupptuktistupptuktuðustþiðupptuktistupptuktuðust
þauupptuktastupptuktuðustþauupptuktistupptuktuðust
| nafnháttur | upptuktast |
|---|---|
| sagnbót | upptuktast |