uppvekja
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éguppvekuppvaktiéguppvekiuppvekti
þúuppvekuruppvaktirþúuppvekiruppvektir
húnuppvekuruppvaktihúnuppvekiuppvekti
viðuppvekjumuppvöktumviðuppvekjumuppvektum
þiðuppvekiðuppvöktuðþiðuppvekiðuppvektuð
þauuppvekjauppvöktuþauuppvekiuppvektu
| nafnháttur | uppvekja |
|---|---|
| sagnbót | uppvakið |
| boðháttur eintölu | uppvektu |
| boðháttur fleirtölu | uppvekið |
| stýfður boðháttur | uppvek |
| lýsingarháttur nútíðar | uppvekjandi |
kk.kvk.hk.
nf.uppvakinnuppvakinuppvakið
þf.uppvakinnuppvaktauppvakið
þgf.uppvöktumuppvakinniuppvöktu
ef.uppvakinsuppvakinnaruppvakins
nf.uppvaktiruppvaktaruppvakin
þf.uppvaktauppvaktaruppvakin
þgf.uppvöktum
ef.uppvakinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éguppvekstuppvaktistéguppvekistuppvektist
þúuppvekstuppvaktistþúuppvekistuppvektist
húnuppvekstuppvaktisthúnuppvekistuppvektist
viðuppvekjumstuppvöktumstviðuppvekjumstuppvektumst
þiðuppvekistuppvöktustþiðuppvekistuppvektust
þauuppvekjastuppvöktustþauuppvekistuppvektust
| nafnháttur | uppvekjast |
|---|
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúuppvekstuuppvaktistuþúuppvekistuuppvektistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúuppvekurðuuppvaktirðuþúuppvekirðuuppvektirðu
þiðuppvekiðiuppvöktuðiþiðuppvekiðiuppvektuði