vandera
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvanderavanderaðiégvanderivanderaði
þúvanderarvanderaðirþúvanderirvanderaðir
húnvanderarvanderaðihúnvanderivanderaði
viðvanderumvanderuðumviðvanderumvanderuðum
þiðvanderiðvanderuðuðþiðvanderiðvanderuðuð
þauvanderavanderuðuþauvanderivanderuðu
| nafnháttur | vandera |
|---|---|
| sagnbót | vanderað |
| boðháttur eintölu | vanderaðu |
| boðháttur fleirtölu | vanderið |
| stýfður boðháttur | vandera |
| lýsingarháttur nútíðar | vanderandi |
kk.kvk.hk.
nf.vanderaðurvanderuðvanderað
þf.vanderaðanvanderaðavanderað
þgf.vanderuðumvanderaðrivanderuðu
ef.vanderaðsvanderaðrarvanderaðs
nf.vanderaðirvanderaðarvanderuð
þf.vanderaðavanderaðarvanderuð
þgf.vanderuðum
ef.vanderaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvanderastvanderaðistégvanderistvanderaðist
þúvanderastvanderaðistþúvanderistvanderaðist
húnvanderastvanderaðisthúnvanderistvanderaðist
viðvanderumstvanderuðumstviðvanderumstvanderuðumst
þiðvanderistvanderuðustþiðvanderistvanderuðust
þauvanderastvanderuðustþauvanderistvanderuðust
| nafnháttur | vanderast |
|---|---|
| sagnbót | vanderast |