veia
sagnorð staðbundið
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égveiaveiaðiégveiiveiaði
þúveiarveiaðirþúveiirveiaðir
húnveiarveiaðihúnveiiveiaði
viðveiumveiuðumviðveiumveiuðum
þiðveiiðveiuðuðþiðveiiðveiuðuð
þauveiaveiuðuþauveiiveiuðu
| nafnháttur | veia |
|---|---|
| sagnbót | veiað |
| boðháttur eintölu | veiaðu |
| boðháttur fleirtölu | veiið |
| stýfður boðháttur | veia |
| lýsingarháttur nútíðar | veiandi |
kk.kvk.hk.
nf.veiaðurveiuðveiað
þf.veiaðanveiaðaveiað
þgf.veiuðumveiaðriveiuðu
ef.veiaðsveiaðrarveiaðs
nf.veiaðirveiaðarveiuð
þf.veiaðaveiaðarveiuð
þgf.veiuðum
ef.veiaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égveiastveiaðistégveiistveiaðist
þúveiastveiaðistþúveiistveiaðist
húnveiastveiaðisthúnveiistveiaðist
viðveiumstveiuðumstviðveiumstveiuðumst
þiðveiistveiuðustþiðveiistveiuðust
þauveiastveiuðustþauveiistveiuðust
| nafnháttur | veiast |
|---|---|
| sagnbót | veiast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúveiastuveiaðistuþúveiistuveiaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúveiarðuveiaðirðuþúveiirðuveiaðirðu
þiðveiiðiveiuðuðiþiðveiiðiveiuðuði