veima
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égveimaveimaðiégveimiveimaði
þúveimarveimaðirþúveimirveimaðir
húnveimarveimaðihúnveimiveimaði
viðveimumveimuðumviðveimumveimuðum
þiðveimiðveimuðuðþiðveimiðveimuðuð
þauveimaveimuðuþauveimiveimuðu
| nafnháttur | veima |
|---|---|
| sagnbót | veimað |
| boðháttur eintölu | veimaðu |
| boðháttur fleirtölu | veimið |
| stýfður boðháttur | veima |
| lýsingarháttur nútíðar | veimandi |
kk.kvk.hk.
nf.veimaðurveimuðveimað
þf.veimaðanveimaðaveimað
þgf.veimuðumveimaðriveimuðu
ef.veimaðsveimaðrarveimaðs
nf.veimaðirveimaðarveimuð
þf.veimaðaveimaðarveimuð
þgf.veimuðum
ef.veimaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égveimastveimaðistégveimistveimaðist
þúveimastveimaðistþúveimistveimaðist
húnveimastveimaðisthúnveimistveimaðist
viðveimumstveimuðumstviðveimumstveimuðumst
þiðveimistveimuðustþiðveimistveimuðust
þauveimastveimuðustþauveimistveimuðust
| nafnháttur | veimast |
|---|---|
| sagnbót | veimast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúveimastuveimaðistuþúveimistuveimaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúveimarðuveimaðirðuþúveimirðuveimaðirðu
þiðveimiðiveimuðuðiþiðveimiðiveimuðuði