vima
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvimavimaðiégvimivimaði
þúvimarvimaðirþúvimirvimaðir
húnvimarvimaðihúnvimivimaði
viðvimumvimuðumviðvimumvimuðum
þiðvimiðvimuðuðþiðvimiðvimuðuð
þauvimavimuðuþauvimivimuðu
| nafnháttur | vima |
|---|---|
| sagnbót | vimað |
| boðháttur eintölu | vimaðu |
| boðháttur fleirtölu | vimið |
| stýfður boðháttur | vima |
| lýsingarháttur nútíðar | vimandi |
kk.kvk.hk.
nf.vimaðurvimuðvimað
þf.vimaðanvimaðavimað
þgf.vimuðumvimaðrivimuðu
ef.vimaðsvimaðrarvimaðs
nf.vimaðirvimaðarvimuð
þf.vimaðavimaðarvimuð
þgf.vimuðum
ef.vimaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvimastvimaðistégvimistvimaðist
þúvimastvimaðistþúvimistvimaðist
húnvimastvimaðisthúnvimistvimaðist
viðvimumstvimuðumstviðvimumstvimuðumst
þiðvimistvimuðustþiðvimistvimuðust
þauvimastvimuðustþauvimistvimuðust
| nafnháttur | vimast |
|---|---|
| sagnbót | vimast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvimastuvimaðistuþúvimistuvimaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvimarðuvimaðirðuþúvimirðuvimaðirðu
þiðvimiðivimuðuðiþiðvimiðivimuðuði