vitka
sagnorð
Aukafletta
- vitkast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvitkavitkaðiégvitkivitkaði
þúvitkarvitkaðirþúvitkirvitkaðir
húnvitkarvitkaðihúnvitkivitkaði
viðvitkumvitkuðumviðvitkumvitkuðum
þiðvitkiðvitkuðuðþiðvitkiðvitkuðuð
þauvitkavitkuðuþauvitkivitkuðu
| nafnháttur | vitka |
|---|---|
| sagnbót | vitkað |
| boðháttur eintölu | vitkaðu |
| boðháttur fleirtölu | vitkið |
| stýfður boðháttur | vitka |
| lýsingarháttur nútíðar | vitkandi |
kk.kvk.hk.
nf.vitkaðurvitkuðvitkað
þf.vitkaðanvitkaðavitkað
þgf.vitkuðumvitkaðrivitkuðu
ef.vitkaðsvitkaðrarvitkaðs
nf.vitkaðirvitkaðarvitkuð
þf.vitkaðavitkaðarvitkuð
þgf.vitkuðum
ef.vitkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvitkastvitkaðistégvitkistvitkaðist
þúvitkastvitkaðistþúvitkistvitkaðist
húnvitkastvitkaðisthúnvitkistvitkaðist
viðvitkumstvitkuðumstviðvitkumstvitkuðumst
þiðvitkistvitkuðustþiðvitkistvitkuðust
þauvitkastvitkuðustþauvitkistvitkuðust
| nafnháttur | vitkast |
|---|---|
| sagnbót | vitkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvitkastuvitkaðistuþúvitkistuvitkaðistu