bað
nafnorð, karlkyn
bað-gestur
sá eða sú sem fer á baðstað, t.d. í heita laug
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑gests nefnifall fleirtölu ‑gestir beygist eins og gestur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.baðgestur baðgesturinn nf.baðgestir baðgestirnir
þf.baðgest baðgestinn þf.baðgesti baðgestina
þgf.baðgesti baðgestinum þgf.baðgestum baðgestunum
ef.baðgests baðgestsins ef.baðgesta baðgestanna