band
nafnorð, karlkyn
band-ormur
omur sem er sníkill í mönnum og dýrum
Beyging
eignarfall eintölu ‑orms nefnifall fleirtölu ‑ormar beygist eins og ormur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.bandormur bandormurinn nf.bandormar bandormarnir
þf.bandorm bandorminn þf.bandorma bandormana
þgf.bandormi bandorminum þgf.bandormum bandormunum
ef.bandorms bandormsins ef.bandorma bandormanna