bauka
sagnorð
iðja við (e-ð), fást við (e-ð)
- krakkarnir voru eitthvað að bauka niðri í fjöru
- hann fór að bauka við að raða töskunum í bílinn
Beyging
baukaði baukað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbaukabaukaðiégbaukibaukaði
þúbaukarbaukaðirþúbaukirbaukaðir
húnbaukarbaukaðihúnbaukibaukaði
viðbaukumbaukuðumviðbaukumbaukuðum
þiðbaukiðbaukuðuðþiðbaukiðbaukuðuð
þaubaukabaukuðuþaubaukibaukuðu
| nafnháttur | bauka |
|---|---|
| sagnbót | baukað |
| boðháttur eintölu | baukaðu |
| boðháttur fleirtölu | baukið |
| stýfður boðháttur | bauka |
| lýsingarháttur nútíðar | baukandi |
kk.kvk.hk.
nf.baukaðurbaukuðbaukað
þf.baukaðanbaukaðabaukað
þgf.baukuðumbaukaðribaukuðu
ef.baukaðsbaukaðrarbaukaðs
nf.baukaðirbaukaðarbaukuð
þf.baukaðabaukaðarbaukuð
þgf.baukuðum
ef.baukaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbaukastbaukaðistégbaukistbaukaðist
þúbaukastbaukaðistþúbaukistbaukaðist
húnbaukastbaukaðisthúnbaukistbaukaðist
viðbaukumstbaukuðumstviðbaukumstbaukuðumst
þiðbaukistbaukuðustþiðbaukistbaukuðust
þaubaukastbaukuðustþaubaukistbaukuðust
| nafnháttur | baukast |
|---|---|
| sagnbót | baukast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbaukastubaukaðistuþúbaukistubaukaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbaukarðubaukaðirðuþúbaukirðubaukaðirðu
þiðbaukiðibaukuðuðiþiðbaukiðibaukuðuði