beita
sagnorð
sjá einnig beita nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli og þágufalli viðhafa, nota (e-ð)
- þú beitir hnífnum ekki rétt
- við beitum nýrri tækni við framleiðsluna
- hann beitti allri sinni mælsku
- þeir reyndu að beita áhrifum sínum
beita vopnum
beita hana ofbeldi
beita valdi
- 2.
með þágufalli beita sér
sýna frumkvæði, kapp, áhuga
með þágufalli beita sér fyrir samkomulagi
- ráðherrann beitti sér fyrir endurbótum á veginum
- 3.
með þágufalli beita hestum fyrir vagninn
festa vagninn við hestana
- hesti var beitt fyrir sleðann
- 4.
með þolfalli setja beitu á öngul
- hann beitti öngulinn
- 5.
með þágufalli láta búfénað á beit
- þeir beittu hestunum á túnið
- 6.
sigla skáhallt móti vindi, sigla beitivind
- þeir beittu upp í vindinn
Tengd orð
Beyging
beitti beitt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbeitibeittiégbeitibeitti
þúbeitirbeittirþúbeitirbeittir
húnbeitirbeittihúnbeitibeitti
viðbeitumbeittumviðbeitumbeittum
þiðbeitiðbeittuðþiðbeitiðbeittuð
þaubeitabeittuþaubeitibeittu
| nafnháttur | beita |
|---|---|
| sagnbót | beitt |
| boðháttur eintölu | beittu |
| boðháttur fleirtölu | beitið |
| stýfður boðháttur | beit |
| lýsingarháttur nútíðar | beitandi |
kk.kvk.hk.
nf.beitturbeittbeitt
þf.beittanbeittabeitt
þgf.beittumbeittribeittu
ef.beittsbeittrarbeitts
nf.beittirbeittarbeitt
þf.beittabeittarbeitt
þgf.beittum
ef.beittra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbeitistbeittistégbeitistbeittist
þúbeitistbeittistþúbeitistbeittist
húnbeitistbeittisthúnbeitistbeittist
viðbeitumstbeittumstviðbeitumstbeittumst
þiðbeitistbeittustþiðbeitistbeittust
þaubeitastbeittustþaubeitistbeittust
| nafnháttur | beitast |
|---|---|
| sagnbót | beist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbeitirðubeittirðuþúbeitirðubeittirðu
þiðbeitiðibeittuðiþiðbeitiðibeittuði