benda
sagnorð
sjá einnig benda nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þágufalli gefa bendingu eða merki með hendinni eða fingri
- hún benti honum að sitja kyrrum
- hann bendir út um gluggann
- 2.
með þágufalli benda henni á þetta
beina athygli hennar að þessu
- hún benti mér á hvað þetta var heimskulegt
- áhugasömum er bent á að skrá sig sem fyrst
- ég get bent þér á góðan rafvirkja
- 3.
þetta bendir til lögbrots
þetta gefur vísbendingu um ...
- ekkert bendir til þess að hann sé sekur
Tengd orð
Beyging
benti bent
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbendibentiégbendibenti
þúbendirbentirþúbendirbentir
húnbendirbentihúnbendibenti
viðbendumbentumviðbendumbentum
þiðbendiðbentuðþiðbendiðbentuð
þaubendabentuþaubendibentu
| nafnháttur | benda |
|---|---|
| sagnbót | bent |
| boðháttur eintölu | bentu |
| boðháttur fleirtölu | bendið |
| stýfður boðháttur | bend |
| lýsingarháttur nútíðar | bendandi |
kk.kvk.hk.
nf.benturbentbent
þf.bentanbentabent
þgf.bentumbentribentu
ef.bentsbentrarbents
nf.bentirbentarbent
þf.bentabentarbent
þgf.bentum
ef.bentra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbendirðubentirðuþúbendirðubentirðu
þiðbendiðibentuðiþiðbendiðibentuði