bið
nafnorð, kvenkyn
bið-skylda
það að eiga að víkja fyrir umferð í annarri götu
Skyld orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑skyldu beygist eins og skylda
eintala
án greinismeð greini
nf.biðskylda biðskyldan
þf.biðskyldu biðskylduna
þgf.biðskyldu biðskyldunni
ef.biðskyldu biðskyldunnar