bika
sagnorð með þolfalli
bera bik (tjöru) á (e-ð)
sjá bikaður
Beyging
bikaði bikað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbikabikaðiégbikibikaði
þúbikarbikaðirþúbikirbikaðir
húnbikarbikaðihúnbikibikaði
viðbikumbikuðumviðbikumbikuðum
þiðbikiðbikuðuðþiðbikiðbikuðuð
þaubikabikuðuþaubikibikuðu
| nafnháttur | bika |
|---|---|
| sagnbót | bikað |
| boðháttur eintölu | bikaðu |
| boðháttur fleirtölu | bikið |
| stýfður boðháttur | bika |
| lýsingarháttur nútíðar | bikandi |
kk.kvk.hk.
nf.bikaðurbikuðbikað
þf.bikaðanbikaðabikað
þgf.bikuðumbikaðribikuðu
ef.bikaðsbikaðrarbikaðs
nf.bikaðirbikaðarbikuð
þf.bikaðabikaðarbikuð
þgf.bikuðum
ef.bikaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbikastbikaðistégbikistbikaðist
þúbikastbikaðistþúbikistbikaðist
húnbikastbikaðisthúnbikistbikaðist
viðbikumstbikuðumstviðbikumstbikuðumst
þiðbikistbikuðustþiðbikistbikuðust
þaubikastbikuðustþaubikistbikuðust
| nafnháttur | bikast |
|---|---|
| sagnbót | bikast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbikastubikaðistuþúbikistubikaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbikarðubikaðirðuþúbikirðubikaðirðu
þiðbikiðibikuðuðiþiðbikiðibikuðuði