bindis hnútur
nafnorð, karlkyn
bindis-hnútur
hnútur bundinn efst á hálsbindi með sérstökum hætti
Beyging
eignarfall eintölu ‑hnúts nefnifall fleirtölu ‑hnútar beygist eins og hnútur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.bindishnútur bindishnúturinn nf.bindishnútar bindishnútarnir
þf.bindishnút bindishnútinn þf.bindishnúta bindishnútana
þgf.bindishnút bindishnútnum þgf.bindishnútum bindishnútunum
ef.bindishnúts bindishnútsins ef.bindishnúta bindishnútanna