birta
sagnorð
sjá einnig birta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli gera opinbert, láta koma út, t.d. á prenti
birta smásögu
- greinin var birt í tímaritinu
- 2.
með þágufalli og þolfalli lögfræði láta ákæru koma fyrir augu sakbornings
birta henni dóminn
- honum hefur nú verið birt ákæran
- 3.
frumlag það það birtir
það verður bjart
það birtir af degi
það verður bjart við sólarupprás
það birtir til
þungbúinn himinn verður bjartari
- um miðjan dag birti til og sólin skein glatt
það birtir upp
það verður bjartara (í dimmviðri)
- skyndilega birti upp og fossinn sást greinilega
það birtir yfir henni
hún verður glaðari
- það birti yfir honum þegar ég sagði honum nafn mitt
sjá birtast
Tengd orð
Beyging
birti birt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbirtibirtiégbirtibirti
þúbirtirbirtirþúbirtirbirtir
húnbirtirbirtihúnbirtibirti
viðbirtumbirtumviðbirtumbirtum
þiðbirtiðbirtuðþiðbirtiðbirtuð
þaubirtabirtuþaubirtibirtu
þaðbirtirbirtiþaðbirtibirti
| nafnháttur | birta |
|---|---|
| sagnbót | birt |
| boðháttur eintölu | birtu |
| boðháttur fleirtölu | birtið |
| stýfður boðháttur | birt |
| lýsingarháttur nútíðar | birtandi |
kk.kvk.hk.
nf.birturbirtbirt
þf.birtanbirtabirt
þgf.birtumbirtribirtu
ef.birtsbirtrarbirts
nf.birtirbirtarbirt
þf.birtabirtarbirt
þgf.birtum
ef.birtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbirtistbirtistégbirtistbirtist
þúbirtistbirtistþúbirtistbirtist
húnbirtistbirtisthúnbirtistbirtist
viðbirtumstbirtumstviðbirtumstbirtumst
þiðbirtistbirtustþiðbirtistbirtust
þaubirtastbirtustþaubirtistbirtust
| nafnháttur | birtast |
|---|---|
| sagnbót | birst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbirtistubirtistuþúbirtistubirtistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbirtirðubirtirðuþúbirtirðubirtirðu
þiðbirtiðibirtuðiþiðbirtiðibirtuði