bjalla
sagnorð óformlegt
sjá einnig bjalla nafnorð, kvenkyn
hringja (í e-n)
- ég ætla að bjalla í hana á eftir
Beyging
bjallaði bjallað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbjallabjallaðiégbjallibjallaði
þúbjallarbjallaðirþúbjallirbjallaðir
húnbjallarbjallaðihúnbjallibjallaði
viðbjöllumbjölluðumviðbjöllumbjölluðum
þiðbjalliðbjölluðuðþiðbjalliðbjölluðuð
þaubjallabjölluðuþaubjallibjölluðu
| nafnháttur | bjalla |
|---|---|
| sagnbót | bjallað |
| boðháttur eintölu | bjallaðu |
| boðháttur fleirtölu | bjallið |
| stýfður boðháttur | bjalla |
| lýsingarháttur nútíðar | bjallandi |
kk.kvk.hk.
nf.bjallaðurbjölluðbjallað
þf.bjallaðanbjallaðabjallað
þgf.bjölluðumbjallaðribjölluðu
ef.bjallaðsbjallaðrarbjallaðs
nf.bjallaðirbjallaðarbjölluð
þf.bjallaðabjallaðarbjölluð
þgf.bjölluðum
ef.bjallaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbjallastbjallaðistégbjallistbjallaðist
þúbjallastbjallaðistþúbjallistbjallaðist
húnbjallastbjallaðisthúnbjallistbjallaðist
viðbjöllumstbjölluðumstviðbjöllumstbjölluðumst
þiðbjallistbjölluðustþiðbjallistbjölluðust
þaubjallastbjölluðustþaubjallistbjölluðust
| nafnháttur | bjallast |
|---|---|
| sagnbót | bjallast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbjallastubjallaðistuþúbjallistubjallaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbjallarðubjallaðirðuþúbjallirðubjallaðirðu
þiðbjalliðibjölluðuðiþiðbjalliðibjölluðuði