blæða
sagnorð
Merkingar
- 1.
frumlag í þágufalli eða það renna út út líkamanum (um blóð)
- honum blæddi stöðugt
það blæðir úr sárinu
henni blæðir út
hún deyr af blóðmissi
- 2.
með þágufalli óformlegt borga (e-ð) fyrir e-n, splæsa
blæða vínglasi á hana
- hann blæddi kaffibolla á okkur öll
sjá blæðandi
Tengd orð
Beyging
blæddi blætt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égblæðiblæddiégblæðiblæddi
þúblæðirblæddirþúblæðirblæddir
húnblæðirblæddihúnblæðiblæddi
viðblæðumblæddumviðblæðumblæddum
þiðblæðiðblædduðþiðblæðiðblædduð
þaublæðablædduþaublæðiblæddu
það, mérblæðirblæddiþað, mérblæðiblæddi
| nafnháttur | blæða |
|---|---|
| sagnbót | blætt |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúblæðirðublæddirðuþúblæðirðublæddirðu
þiðblæðiðiblædduðiþiðblæðiðiblædduði